قلت إنّ أخي ببغداد و أخاف أن يموت بها ، فقال عليه السّلام : ما تبالي حيثما مات ، أما انّه لا يبقى مؤمن في شرق الأرض و غربها إلّا حشر اللّه روحه إلى وادي السّلام فقلت له : و أين وادي السّلام ؟ قال : ظهر الكوفة ، أما إنّي كأنّي بهم حلق حلق قعود يتحدّثون . [ الحديث 958 ما يجب من رد الوصية إلى المعروف ] في العلل : الباب « التّاسع و الستّون و ثلثمائة » عن مسعدة بن صدقة الرّبعي ، عن جعفر ، عن أبيه عليهما السّلام انّ رجلا من الأنصار توفّى و له صبية صغار و له ستّة من الرّقيق فاعتقهم عند موته و ليس له مال غيرهم ، فأتى النبيّ صلّى اللّه عليه و آله فاخبر فقال : ما صنعتم بصاحبكم ؟ قالوا دفنّاه ، قال : لو علمت ما دفنته مع أهل الإسلام ترك ولده يتكففون النّاس . [ الحديث 959 من عدل في وصيّته كان بمنزلة من تصدّق بها ] و فيه أيضا : في ذلك الباب و بهذا الإسناد عن جعفر بن محمّد ، عن أبيه عليهما السّلام قال : من عدل في وصيّته كان بمنزلة من تصدّق بها ، و من حاف في وصيّته لقى اللّه

--> كردم برادرم در بغداد است و ميترسم در همان جا بميرد ، حضرت فرمود : تو را چه باك است در هر جا بميرد ، آگاه باش مؤمنى در مشرق و مغرب زمين باقى نميماند مگر آنكه خداوند روح او را ( با بدن و قالب مثالى ) بوادى السّلام ببرد و انتقال دهد ، پس به حضرت عرض كردم وادى السّلام كجاست ؟ حضرت فرمود : پشت كوفه ( متصل بنجف اشرف ) است آگاه باش گويا من با ايشانم ( آنان را مىبينم كه ) هر دسته حلقه وار گرد يك ديگر نشسته‌اند و با هم سخن ميگويند . ( 1 ) 958 - در كتاب علل الشرائع : باب سيصد و شصت و نه ، از مسعدة بن صدقهء ربعى از حضرت صادق ( ع ) از پدر بزرگوارش روايت شده كه ( فرمود : ) مردى از انصار از دنيا رفت و براى او فرزندان كوچكى بود و شش بنده داشت كه آنها را زمان مرگش ( در راه خدا ) آزاد نمود ، و مال و ثروتى براى او نبود جز همان بنده‌هائى كه آزاد كرد ، پس كسى خدمت پيغمبر اكرم ( ص ) آمد و آن حضرت را از مرگ و عمل مرد انصارى با خبر نمود ( حضرت روى باصحاب نمود و ) فرمود : با رفيق انصارى خود چگونه رفتار كرديد ؟ گفتند او را به خاك سپرديم ، حضرت فرمود : اگر ( پيش از دفنش از عمل او ) با خبر ميشدم او را در قبرستان مسلمانان دفن نميكردم ، فرزندان كوچك خود را واگذاشت ( و چيزى از مال جهت آنها باقى نگذاشت ) كه دست حاجت و نياز به طرف مردم دراز كنند . ( 2 ) 959 - و نيز در همان كتاب و باب و بسند سابق از حضرت صادق ( ع ) از پدر بزرگوارش عليهما السّلام روايت شده كه فرمود : كسى كه در وصيت خود به عدالت و انصاف رفتار نمايد ( و بوارث ضرر نرساند ) مانند كسى است كه آن ( مال مورد وصيت ) را در راه خدا صدقه دهد ، و كسى كه در وصيت خود ( نسبت بوارث ) جور و ستم كند خداى با